Treść zadania

Pewnego dnia odwiedziłam moją babcię. Powiedziała mi że ma mi coś ważnego do przekazania. List od mojej mamy, która zmarła gdy byłam małym dzieckiem. Mama chciala aby dostałam ten list w wieku 13 lat. Nie rozumiałam dlaczego akurat teraz, ale wzięłam od babci list. Było w nim napisane żebym poszła do swojego pokoju w którym na podłodze będzie przejście do pięknego świata. Rzeczywiście były tam. Na podłodze miałam róże których było 13. Nie wiedziałam co ma z tym związek. 13 róż, w wieku 13 lat i moja mama miała 12 sióstr,włącznie z nią 13. Mama opisała mi w liście instrukcję jak można przejść do tego świata. Wykonałam ją i podłoga w moim pokoju otworzyła się i pojawiły się schody. Zeszłam więc nimi. Strasznie byłam ciekawa co tam jest. Na dole była łódka którą przepłynęłam kawałek i było widać piękny ląd, gdzie święciło się bardzo widoczne światło. Gdy dopłynęłam do brzegu wyszłam z łódki. Było tam bardzo dużo miejsca. Z początku nie wiedziałam po co, ale gdy zobaczyłam tyle par butów wiedziałam o co chodzi. Bardzo kochałam taniec i długo go trenowałam. Prawie do piątego roku życia. Były tam także kwiaty, które spełniały życzenia. Niestety tylko życzenia miały ważność właśnie w tym miejscu. Tańczyłam bardzo długo i wróciłam do domu. Zabrałam ze sobą kwiat bo chciałam aby spełnił moje życzenie ale niestety, tak się nie stało. Gdy poszłam tam trzeci dzień weszlam na brzeg zobaczyłam moją mamę. Krzyknęłam: Mamo! Tu jestem! Mama wtedy się odwróciła i zobaczyła mnie. Pobiegłam do niej i mocno ją przytulilam. Mama również powiedziała mi że mnie bardzo kocha ale że to jest nasze ostatnie spotkanie. Więcej się nie zobaczymy, płakałam, myślałam że mama jeszcze będzie w krainie. Okazało się że nie doczytalam listu do końca. Było tam napisane że trzeciego dnia spotkam się z mamą i będę mogła z nią spędzić cały dzień lub całą noc. Tyle zwykle spędzałam w krainie. Było mi bardzo przykro ale cieszyłam się że chociaż tyle czasu mogę spędzić z mamą. Gdy czas się skończył musiałam wracać. Po moim odejściu zniknęła mama a także kraina. Próbował am otworzyć schody, ale niestety nie udało się. Ale ta kraina, te wspomnienia z niej i spotkanie z mamą zostaną w moim sercu na zawsze. Mam nadzieję że pomogłam. Pozdrawiam :)