Zamknij

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej polityce prywatności.

Treść zadania

celinabidas

charakterystyka porównawcza Achillesa i Hektora

Zadanie jest zamknięte. Autor zadania wybrał już najlepsze rozwiązanie lub straciło ono ważność.

Najlepsze rozwiązanie

  • 0 0

    Achilles był synem Peleusa, księcia tesalskiego, i pięknej Tetydy, boginki morskiej. Był herosem. Sylwetkę miał potężnie rozbudowaną, ale rysy twarzy delikatne, dziewczęce: ,,książe był tak delikatnej urody, że w sukniach panieńskich wydawał się siostrą królewien.” Jego uroda była ogromnym przeciwieństwem cech charakteru. W czasie walki był bezlitosny, okrutny i nieczuły: ,,I w pojedynkach, i w bitwie pospólnej najstraszliwszy był Achilles.” Syn Peleusa był odporny na rany, ponieważ Tetyda kąpała go w Styksie. Matka, zanurzając syna, trzymała go za piętę. I właśnie pięta Achillesa była podatna na ciosy wroga. Dlatego też: ,,wrzynał się w najgęstsze szeregi nieprzyjaciół, ranił, zabijał, przewalał się nad tłumami jak pożar, sam nieczuły na zmęczenie, nie uległy ranom.”. Czasami jednak miał chwilę słabości. Po walce i zbezczeszczeniu zwłok Hektora przyjechał ,,pod osłonom nocy” do Achillesa Priam – król Troi i ojciec bohatera trojańskiego, aby wykupić od niego zwłoki syna. ,,Achilles wzruszył się. Dwie łzy ściekły po młodych policzkach.”




    Hektor, syn Priama i Hekade, był również atletycznej budowy, ale miał wybitnie męskie rysy twarzy: ,,Pierwszy rzekł Hektor potężny...” Hektor, groźny przeciwnik w walce, ale szlachetny, o czym świadczy fragment ,,Iliady”:
    ,,Ciała ja twego nie zelżę okrutnie...
    ...a zwłoki
    oddam z powrotem Achajom...”
    Nie uciekł przed Achillesem do królestwa, tak jak zrobiła to reszta armii. On zachował spokój i odwagę, mimo że matka i ojciec nawoływali go do powrotu. Za sprawę honoru uważał stanąć twarzą w twarz z przeciwnikiem: ,,Lecz teraz serce mi każe stanąć i zetrzeć się z tobą. Zwyciężę ciebie lub zginę.”


    Reasumując rozważania na temat wyglądu zewnętrznego i cech charakteru Achillesa i Hektora należy stwierdzić, że obaj byli wojownikami szalenie odważnymi. Achilles – jako heros, pewien zwycięstwa w walce był nieczułym, bezlitosnym zabójcą. Natomiast Hektor – jako człowiek - odznaczał się szlachetnością i czułością.

Rozwiązania

  • sonny_xoxo

    Iliada” obfituje w wielu wspaniałych bohaterów o złożonych osobowościach. Przeplata się w nich miłość, nienawiść, tchórzostwo, męstwo, skromność, pycha i inne, jakże rozbieżne, cechy. Idealne przykłady postaci, które można nazwać bohaterami homeryckimi to szybkonogi Achilles i szlachetny Hektor. Czy są oni podobni? W pewnym sensie tak. Sądzę, że znajdzie się w nich więcej podobieństw niż różnic.

    Zarówno Achilles, jak i Hektor to młodzi, wysportowani mężczyźni pochodzący z królewskich rodów. Swoją postawą górują nad innymi. Oboje wzbudzali podziw i strach wrogów. Wygląd ich spełniał wszystkie normy kanonów urody starożytnej Grecji. Są oni przez Homera bardzo często przyrównywani do bogów olimpijskich. W przypadku Achillesa to trafne porównanie, bowiem jest on niemal nieśmiertelny. Pięta- jedyny słaby punkt syna Pelidy, kosztowała go życie.

    Bezsprzecznie obaj bohaterowie odznaczali się męstwem. Byli gotowi zginąć w obronie ukochanej ojczyzny. Nie przerażała ich liczba wrogów, ani ich umiejętności, dopóki walczyli za ważną dla siebie sprawę. Liczyli się z tym, że przeznaczone im zginąć. Mimo to, z jednakową siłą i zaciętością krzyżowali miecze w kolejnych bitwach. Jednak, trzeba pamiętać, że byli tylko ludźmi, a strach to czysto ludzkie odczucie. Hektor, syn czcigodnego Priama, miał okazję doświadczyć co on znaczy. Lęk ogarnął go w chwili, gdy zobaczył podążającego ku niemu w przerażającym szale Achillesa. Uświadomił sobie wtedy, jaki czeka go los. Zrozumiał, że musi zginąć. Bogowie zdecydowali, już o wyniku pojedynku. Jednakże w obliczu czyhającej na niego śmierci nie uciekł, tylko mężnie stawił czoła swojemu przeciwnikowi.

    Duma była dla każdego z bohaterów bardzo istotna. Jako członkowie możnych rodów, cenili się wysoko. Jednak Hektor umiał przełamać swoją próżność i uszanować przeciwnika, a nawet się przed nim ukorzyć. Zdając sobie sprawę z własnej klęski powiedział: „Na twą zaklinam cię duszę, kolana i twoich rodziców- Nie daj, by psy mnie szarpały pod okrętami Achajów...” Natomiast Achilles miał o sobie bardzo wysokie mniemanie. Wywyższał się, drażniąc tym nie tylko wrogów, ale też swych rodaków. Był przekonany bowiem o swojej nieśmiertelności i wiecznych triumfach. Można go z całą odpowiedzialnością nazwać pyszałkiem. Nie miał w sobie nic z rycerskości księcia Troi. Wykazywał brak szacunku dla wroga Z jego ust można było usłyszeć jedynie obelgi w stosunku do nieprzyjaciela: „Psie, ty mi moich rodziców ani mych kolan nie tykaj! Dusza wzburzona i gniewna mnie skłania, aby w kawały ciebie porąbać i żywcem żreć za to, coś mi uczynił.” Odznaczał się bezwzględnością i bezkompromisowością. Nie zdobył się na wysłuchanie pokornej prośby wroga w obliczu śmierci i zhańbił jego ciało, występując przy tym przeciw świętym boskim prawom. Myślał, że takie zachowanie pozwoli mu pomścić przyjaciela, którego dusza dostąpi dopiero wówczas ukojenia

    Achilles i Hektor mieli jednak wspólną cechę. Obaj pragnęli sławy i to ich w gruncie rzeczy zgubiło. Szli oni na wojnę z przekonaniem, iż dokonają czynów, które ich unieśmiertelnią. W tym celu byli gotowi zrobić wszystko, a nawet oddać życie. Chorobliwe pożądanie rozgłosu i chwały towarzyszyło szczególnie boskiemu Achillowi. Widoczne to jest bardzo dobrze w scenie pogoni za Hektorem. Syn Pelidy rozkazał swemu wojsku, by „nikt nie śmiał w Hektora miotać ostrymi strzałami-By go ktoś w sławie nie ubiegł, by nie był w zwycięstwie drugi.” Jednak sława ważna była też, choć w mniejszym stopniu, dla księcia trojańskiego. Podczas pojedynku wyrzekł takie słowa „A teraz dosięgła mnie Mojra. Jednak nie padnę bez walki, w śmierć nie odejdę bez sławy, Dzieła wielkiego dokonam, pozostanę w pamięci potomnych.”

    Syn Pelidy odznaczał się także paroma innymi niezbyt chlubnymi cechami. Wszyscy Achajowie dobrze znali jego upór i mściwość. Z powodu oddalenia jego branki Bryzeidy przez Agamemnona, zaprzestał potyczek z wrogiem. Urażona została jego godność. Achilles zapowiedział, że tylko przeprosiny sprawią, że powróci do walki. Nikt nie zdołał przekonać go o skutkach tego lekkomyślnego czynu. Trwał w swoim uporze do momentu śmierci przyjaciela- Patroklosa. Wtedy też przepełniony nienawiścią i chęcią zemsty, ruszył do ataku. W niepojętym szale pustoszył szeregi nieprzyjaciela. Jednak prawdziwej zemsty, w jego mniemaniu, jeszcze nie dokonał. Miała się ona dopełnić z chwilą śmierci Hektora. Większość działań szybkonogiego Achilla była pochopna, powodowana impulsem. Właśnie dlatego, widząc skutki, często później ich żałował.
    Patriotyzm to jedna z najbardziej widocznych cech Hektora. Ojczyzna stała się dla niego główną wartością. Choć niekiedy odczuwał strach, to mimo wszystko gotów był ponieść dla niej największą ofiarę- śmierć. Kierował się dewizą, że „Jedna jest wróżba najlepsza: to walczyć w obronie ojczyzny”. Wzbudzał wśród Trojan swoją postawą podziw i powszechny szacunek.

    Mimo wszystkich opisanych wcześniej wad, syn Pelidy nie był do gruntu złym i zapalczywym człowiekiem. Posiadał też wiele zalet. Homer, bowiem obdarzał bohaterów swoich eposów bardzo skomplikowanymi osobowościami. Bogom podobny Achilles posiadał w gruncie rzeczy dobre serce. Odznaczał się lojalnością wobec swoich rodaków. Obwiniał się o śmierć Patroklosa. Twierdził, że to przez jego dumę zginął tak bliski mu przyjaciel. Postanowił go pomścić i wyprawił na jego cześć igrzyska. Stać go było na współczucie i szlachetność. Mimo wielkiej nienawiści w stosunku do Hektora, oddał jego zwłoki ojcu. Priam sam przyszedł do obozu wroga błagając Achilla o uszanowanie świętych praw boskich. Ten, widząc rozpacz, ale też odwagę starca przełamał swój gniew i spełnił jego prośbę. Miłość ojcowska przemawiająca przez władcę Ilionu przypomniała mu o własnym, zapewne wyczekującym go, rodzicu. Zatwardziałe serce bohatera „zmiękło” na myśl o rodzinie.- „...i ojca wspomnienie w Achaju żałość obudziła. Wziął za rękę starca swą dłonią, odsunął lekko do siebie. Obu wspomnienia objęły. Ten-przypomniał Hektora, Wrogów pogromcę- i płakał u nóg boskiego Achilla. Tamten o ojcu rozmyślał i utraconym Patroklu, łzy wylewając.”

    Achillesa i Hektora łączy jeszcze jedna cecha. Możemy ich obu nazwać bohaterami tragicznymi, których działania są skazane na niepowodzenie. Syn Priama wiedział, bowiem walcząc z Achajem, że bogowie wyznaczyli triumfatora pojedynku. Wiedział o czyhającej na niego śmierci. Natomiast Achilles znalazł się w wyniku swoich czynów „w pułapce bez wyjścia”. Nigdy tak naprawdę nie mógł swobodnie wybierać, robił to co powszechnie uważano za słuszne. Jak wielu innych bohaterów epopei starożytnego pieśniarza, on też nie umknął przed fatum, przeznaczeniem zapisanym w gwiazdach.

    Niełatwo porównać i ocenić dwie tak skomplikowane osobowości, ludzkie charaktery. Na pierwszy rzut oka wydają się zupełnie inni. Jednak po bliższym poznaniu ich cech oraz zachowań stwierdzam, że są bardzo podobni. Moim zdaniem Achilles i Hektor wyznawali podobny system wartości. Poszli na wojnę z tych samych powodów. Walczyli, aby obronić ojczyznę, uzyskać ponadczasową sławę, sprawdzić własne umiejętności i przeżyć przygodę. Mieli też wiele zbieżnych cech, takich jak męstwo, duma, patriotyzm, czy lojalność. Choć nie zawsze postępowali rozsądnie i szlachetnie, byli w gruncie rzeczy dobrymi ludźmi. Na pewno nie stanowili ideałów. Jednak właśnie to czyni ich tak realnymi, a epos Homera nadal aktualnym i chętnie czytanym.

  • userphoto

    Achilles był dumny, miał honor. Łamał prawa ludzkie i boskie. Wiedział, że bogowie są po jego stronie, nie miał dlatego szacunku do nikogo i niczego. Lekceważył przeciwnika, nazwał go "psem", co świadczy o postrzeganiu siebie jako kogoś wyższego, lepszego. Był pewny siebie, nie zważał na dobro innych, zadufany w sobie, pragnął walki z Hektorem i okazania swojej wyższości i siły. Nie przejmował się życiem po śmierci.
    Hektor był człowiekiem o odmiennym usposobieniu, nie był pewny siebie, jak Achilles, miał wątpliwości co do słuszności walki. Miał na względzie dobro ojczyzny, był patriotą. Myślał o tym, co się z nim stanie po tym, jak umrze (pogląd ten to eschatologia). Potrafił uszanować przeciwnika i zdać sobie sprawę z przegranej, co w przypadku Achillesa nie było dopuszczalne (on bowiem nie dopuszczał swojej klęski).
    Są to dwa przeciwległe bieguny, zupełnie odmienne charaktery, chociaż obaj posiadają honor i łączy ich kilka cech (np. fizycznych).
    :)

Podobne zadania

asiajozwiak charakterystyka porównawcza izabeli łeckiej i jagny Przedmiot: Język polski / Liceum 1 rozwiązanie autor: asiajozwiak 20.4.2010 (17:00)
pepik535 Charakterystyka Króla Edypa!!!na jutro Przedmiot: Język polski / Liceum 2 rozwiązania autor: pepik535 22.4.2010 (21:36)
jola1254 charakterystyka Makbeta Przedmiot: Język polski / Liceum 1 rozwiązanie autor: jola1254 29.4.2010 (15:16)
Marlena17340 Prosze pomozcie mi: Charakterystyka porownawcza Kmicica i Wołodyjowskiego...... Przedmiot: Język polski / Liceum 1 rozwiązanie autor: Marlena17340 29.4.2010 (21:09)
kasiolinek Charakterystyka oraz porównanie Makbeta i Edypa Przedmiot: Język polski / Liceum 1 rozwiązanie autor: kasiolinek 5.5.2010 (17:34)

Podobne materiały

Przydatność 75% Charakterystyka Achillesa i Hektora.

Achilles był synem Peleusa i Tetydy. W przepowiedniach wróżbici przepowiadali ,że bez niego Troja nie będzie zdobyta. Matka przebrała go za królewnę i ukryła na dworze króla Likomendesa ,ale sprytny Odyseusz poznał się na podstępie. Książę był bardzo młody, delikatnej urody. „Młodziutki książę był tak delikatnej urody, że w sukniach panieńskich wydawał się...

Przydatność 55% Charakterystyka Hektora i Achillesa.

W mitologii greckiej nie brak bohaterów.Znaleźć w niej można oprócz tych mężnych i wspaniałych postacie podłe i mściwe.Do której grupy możemy zaliczyć Hektora, a do której Achilla? Hektor, pierworodny syn Priama i Hekabe, mąż Andromachy, ojciec Astyanaksa.Najlepszy z trojańskich żołnierzy.Mężny wódz i wojownik,można go obrać za zbiór cnót.Nie dawał się...

Przydatność 75% Charakterystyka porównawcza Achillesa i Hektora

Czytając historię wojny trojańskiej dowiadujemy się wiele o dwóch głównych bohaterach tego mitu – Achillesie i Hektorze. Na pierwszy rzut oka byli bardzo do siebie podobni. Później okazało się, że mają także cechy, którymi się różnią. Achilles był synem Peleusa, księcia tesalskiego, i pięknej Tetydy, boginki morskiej. Był herosem. Sylwetkę miał potężnie...

Przydatność 80% Charakterystyka porównawcza Achillesa i Hektora

W micie o wojnie trojańskiej najbardziej zaznaczają się dwie postacie- Achilles i Hektor. Achilles walczył po stronie obozu greckiego, a Hektor jako obrońca Troi. Achilles był synem Peleusa i Tetydy. Kiedy był mały matka zanurzała go w świętej rzece, aby zyskał on nieśmiertelność, lecz pięta, za którą trzymała go nie była zamaczana i stała się jedyną śmiertelną...

Przydatność 65% Charakterystyka porównawcza Achillesa i Hektora

W mitologii greckiej nie brak bohaterów. Znajdziemy tu też oprócz tych mężnych i wspa-niałych postacie podłe i mściwe czyli po prostu złe. Do której grupy możemy zaliczyć Hektora? Do której Achilla? Hektor to najlepszy z trojańskich żołnierzy. Mężny wódz i wojownik, o którym nic złego nie można powiedzieć – po prostu zbiór cnót. A Achilles... No właśnie. Syn...

0 odpowiada - 0 ogląda - 3 rozwiązań

Dodaj zadanie

Zobacz więcej opcji