Treść zadania

Za górą wielką,stromą
w czasach niezmiernie dawnych
żył pewien mężny rycerz
ze swej grzeczności sławny.
Niezwykle był uprzejmy,
(co się nieczęsto zdarza)
nikogo nie zaczepiał,
nikogo nie obrażał.
Grzecznie rozmawiał z każdym,
słow brzydkich ne używał,
mile widzianym gościem
na zamku króla bywał...
A nieopodal zamku-
jak głoszą dzieje stare-
smok groźny i podstępny
w górach miał swą pieczarę.
Gdy noc zapadła czarna,
z jamy wyłaził skrycie
i swoim zachowaniem
zatruwał ludziom życie.
Król z gniewu brodę targał
i , jak to często bywa,
temu, kto zgładzi smoka,
córkę swą obiecywał.
Niejeden tam już śmiałek
konno i z mieczem w dłoni
z okrzykiem - gin, poczwaro!-
do smoczej jamy gonił.
Lecz smok tak ogniem zjajał
i ryczał tak donośnie.
że każdy - choć odważny-
umykał, gdzie pieprz rośnie
Wreszcie rzekł rycerz grzeczny:
-ja pójdę ,proszę króla!
Ten smok coś tu za długo
bezkarnie sobie hula!
Poszedł. Przy smoczej jamie
przystanął w pełnej zbroi
i palcem - puk!puk!- w skałę
zapukał,jak przystoi.
-Przepraszam,że przeszkadzam -
rzekł - lecz to ważna sprawa...
Chciałbym z sznownym panem,
poważnie porozmawiać.
Smok zdębiał! Już rycerzy
przepłoszył stąd niemało...
Teraz nie pisnął słowa.
Po prostu go zatkało.
A rycerz mówił dalej:
-Zwykle unikam bójek,
ale się pan, niestety,
okropnie zachowuje!
Niestety, ogniem zionie,
niestety,owce dusi,
więc w skórę pan, niestety,
ode mnie dostać musi!
Mam pana kolnąć mieczem?
Czy kopią? jak pan woli?
Ale uprzedzam z góry,
że to okropnie boli.
Więc może by pan jesnak
stąd dobrowolnie poszedł?
Niechże się pan namyśli,
uprzejmie pana proszę...
Smk tylko okiem łypnął,
podumał jeszcze chwilę
i sapnął: Chyba pójdę,
gdy mnie tak prosisz mile...
Chociaż owieczek tłustych
spora tu jest gromada,
lecz gdy ktoś grzecznie prosi,
odmówić nie wypada.
Pa! żegnam - machnął łapą,
ukradkiem łzę starł z oka,
rozwinął smocze skrzydła
i ... zniknął gdzieś w obłokach.
Król z córką na zwycięzcę
już czekał na tarasie i weselisko huczne
wyprawił w krótkim czasie.