Treść zadania

Najlepsze rozwiązanie

• 

  0 0

  sonar 5.9.2010 (15:38)

  Tegoroczne wakacje spędzałam na Kaszubach, niedaleko Kartuz.
  Rodzice i ich znajomi wynajęli duży dom z wielkim ogrodem i prywatnym zejściem do jeziora.
  Było tam cudownie - cicho, zielono i trochę tajemniczo. Razem z dziećmi znajomych moich rodziców całe dnie spędzałam nad jeziorem . Razem bawiliśmy się na plaży, pływaliśmy w jeziorze nurkowaliśmy w czystej wodzie.
  Pod opieką rodziców pływaliśmy łódką i łowiliśmy ryby.
  Pogoda nam dopisała i nie mieliśmy czasu na nudę.
  Pewnego dnia przyłączyło się do nas kilkoro miejscowych dzieci - znaliśmy się z widzenia, bo mieszkali w domu obok. Jeden z nich Alek - najstarszy z chłopców chciał nam pokazać jaki jest sprawny i jak potrafi świetnie pływać. Dopóki byli z nami dorośli - nie wygłupiał się, tylko opowiadał co zrobi gdy zostaniemy sami.
  I faktycznie , gdy rodzice poszli do domu by przygotować obiad - Alek wskoczył do wody i zaczął krzyczeć , że teraz nadszedł czas na pokaz mistrza.
  Zaczął nurkować i wynurzał się po dosyć długim czasie. Wynurzył się po raz pierwszy, drugi , trzeci i ....znikł !
  Czekaliśmy chwilę, ale on się nie wynurzał.... Kazałam koleżance biec po pomoc a sama wskoczyłam do wody i popłynęłam w to miejsca , gdzie po raz ostatni widzieliśmy Alka. Zanurkowałam - nic nie zauważyłam. Ponowiłam próbę - znowu nic ! Dopiero za czwartym razem zauważyłam jakiś cień tuż przy dnie. Zanurkowałam głębiej - to był on ! Zebrałam wszystkie siły , złapałam Alka za ramiona i zaczęłam holować na powierzchnię wody. Wiem ,że to trwało sekundy - ale dla mnie była to wieczność.
  Ale udało się ! Wyciągnęłam go !
  Znowu zebrałam wszystkie siły i dopłynęłam z nim do brzegu. Byłam bardzo zmęczona.....
  Na brzegu czekali już dorośli i zajęli się Alkiem. Dobrze, że znajomi moich rodziców to lekarze i wiedzieli co maja robić.
  Leżałam na piasku , odpoczywałam ale cały czas słuchałam odgłosów akcji ratunkowej.
  Słyszałam rozmowę dorosłych, popłakiwanie matki Alka, która przybiegła na brzeg.....
  Pomyślałam , że to chyba koniec , że za późno wyciągnęłam go na brzeg, że tak tragiczne skończy się taki miły wakacyjny wyjazd....
  Nagle usłyszałam dziwny kaszel , taki jak wtedy gdy zakrztusiłam się colą. Odwróciłam głowę i zobaczyłam kaszlącego Alka i rozpromienioną twarz jego mamy.
  I już wiedziałam będzie dobrze !
  I było ! Wprawdzie Alek trafił na kilka dni na obserwację do szpitala ale nic mu się nie stało. Gdy wrócił wygłupiał się tak samo jak przed wypadkiem.
  Mama Alka gdy dziękowała mi za wyciągnięcie syna z jeziora ciągle powtarzała, że to był cud, prawdziwy cud !
  Być może, ale ja nie znam się na cudach. Po prostu nagle wiedziałam co mam robić i miałam siłę by to zrobić . I tyle...
  
  
  -----------
  Możesz oczywiście to skrócić - np. pominąć opisy i szczegóły.

  Dodawanie komentarzy zablokowane - Zgłoś nadużycie