Treść zadania

Rozwiązania

• 

  1 0

  sonar 29.11.2015 (19:51)

  ...... naszym oczom ukazała się ciemność.
  Niewidzialna siła wciągnęła nas do środka i mocny podmuch wiatru zatrzasnął za nami bramę. Poczuliśmy się nieswojo - nadal było ciemno a w powietrzu czuliśmy wilgoć i jakiś dziwny, nieprzyjemny zapach.
  Nikt nie odważył się ruszyć z miejsca ani cokolwiek powiedzieć. Cisza była tak gęsta, że można ją było kroić. Nagle oślepił nas błysk białego światła i przed nami ukazał się dziwny stwór. Wyglądał jak skrzyżowanie kleksa i pogiętej kartki, patrzył na nas oczami jak dwie zszywki i chichotał głosem przypominającym skrzypiące pióro.
  - No witam serdecznie umęczoną dziatwę szkolną, Jak miło was widzieć - lenie hmm... pachnące inaczej.
  - Gdzie jesteśmy ? - wykrztusił najodważniejszy z nas Jasiek
  - No jakże to łaskawcy, nie poznajecie uczniowskiego piekiełka ? - zachichotał stwór.
  - UCZNIOWSKIEGO PIEKIEŁKA ? - wykrzyknęliśmy jednym głosem
  - No tak, właśnie tak. Witam was w miejscu do którego trafiają leniwi uczniowie, którym nie chce się uczyć i nie odrabiać prac domowych. Za to prześlicznie ściągają na klasówkach i kłamią jak z nut by usprawiedliwić swoje nieróbstwo. Gościmy tu też młodzież, która ma kłopoty z orientacją w terenie i zamiast do szkoły udaje się na zieloną trawkę czyli na wagary. Tych lubię najbardziej - gospodarz aż zatarł ręce z radości
  - A co nas tu czeka - trwożnie zapytał Maciek
  - Same przyjemne rzeczy - rozpromienił się stwór - Kartkówki, sprawdziany, dyktanda i testy ze wszystkich przedmiotów szkolnych. Przepisywanie zeszytów przedmiotowych od początku nauki w szkole oraz głośne czytanie najbardziej nudnych tekstów z podręcznika. Na "deser" czeka was nauka na pamięć wierszy i fragmentów prozy - nie ukrywam, że nudnych jak flaki z olejem... No i ważna informacja - lekcja trwa tylko 90 minut a przerwa aż 5. Oczywiście przerwa obiadowa jest nieco dłuższa - macie 10 minut na zjedzenie obiadu w naszej stołówce. Dzisiaj w menu smażone podroby i zupa czernina.
  Jęk grozy wydobył się z naszych gardeł.
  - No, mili goście zapraszam dalej. Imprezę czas zacząć ...
  - CHODU - ryknął Kamil, który w czasie gdy rozmawialiśmy ze stworem tylko sobie znanymi sposobami otworzył zaczarowaną bramę.
  Nie trzeba było nikomu dwa razy powtarzać - w oka mgnieniu opuściliśmy uczniowskie piekiełko i mocno zatrzasnęliśmy za sobą bramę. Chwilę później zaczarowanym pędzlem namalowaliśmy na niej piękną jabłoń. Gdy zacznie owocować będziemy mieli darmową porcję witamin.

  Dodawanie komentarzy zablokowane - Zgłoś nadużycie