Treść zadania
Autor: madziusia0000 Dodano: 9.10.2013 (14:04)
Jak rozumiesz rozpoczynający monolog zwrot"kamienni ludzie"! ? Dlaczego jest on opatrzony wykrzyknikiem? Na czym polega podobieństwo tego zwrotu do uwag Wertera mówiącego o ''ludziach z drewna'? ( 4 cz dziadów)
Zadanie jest zamknięte. Autor zadania wybrał już najlepsze rozwiązanie lub straciło ono ważność.
Rozwiązania
Podobne zadania
|
|
1 rozwiązanie | autor: domiii94 29.3.2010 (16:09) |
|
|
1 rozwiązanie | autor: olus91 20.9.2010 (21:44) |
|
|
3 rozwiązania | autor: paulina9487286 20.9.2010 (21:49) |
|
|
1 rozwiązanie | autor: dexxxter17 17.10.2010 (09:16) |
|
|
2 rozwiązania | autor: bezsciemy 12.11.2010 (16:20) |
Podobne materiały
Przydatność 55% Monolog Kasandry - esej.
Wiersz rozpoczyna anafora ( a to jest moje miasto / a to jest moje ... ) i także go kończy ( a to jest moja szatka / a to są moje ...). Występuje więc klamra , choć nie identyczna. Wykreowany przez poetkę podmiot liryczny – Kasandra , prorokini , umiała przewidzieć przyszłość , znała ją . Monolog ma charakter nostalgiczny , jest jak gdyby formą spowiedzi podmiotu ; który...
Przydatność 65% Monolog Poloniusza - „Hamlet” Szekspira
Poloniusz ukryty w komnacie królewskiej: „Czemu królowa i Hamlet tak długo każą mi na siebie czekać? Dlaczego to aż tyle trwa? Nawet nie słychać ich kroków, a przecież już powinni tu być! Jeszcze trochę i nie wytrzymam! Nogi mi cierpną od tego czekania, plecy bolą, kark sztywnieje... Stary już jestem.. – czy kogoś to obchodzi?! Ach, jak ja tęsknię za młodością, za...
Przydatność 75% Monolog Makbeta "Piekło to ja"
- Wyszło na jaw całe zło, które wyrządzone zostało przeze mnie. Dlaczego? Czy to moje chore ambicje, mój chory umysł zrodził tak potworną i nikczemną zbrodnię? Moja dusza została opętana przez demony zła, mój umysł ani na krok nie odstpuje wizji krwi na mych rękach. Przeklęte me niezdrowe pragnienia i rządz władzy, która doprowadziła me niegdyś bohaterskie oblicze i...
Przydatność 80% "Świat jest teatrem, aktorami ludzie"
Każdy z nas styka się w swym życiu z teatrem. Każdy z nas jest w swoim teatrze życia i aktorem, i scenarzystą, i autorem, i garderobianym a nawet wózkarzem. Każdy występuje na pierwszym planie, sam wybiera scenerię i sam dobiera partnerów do swojej sztuki codzienności. Sztuka ta, jak każda, ma swój początek, ale ma także i swój koniec... Teatr życia to teatr bardzo...
Przydatność 60% Monolog wewnętrzny Ikara podczas lotu.
Rób to, zrób tamto – wielce mi ważniak! Zlepił trochę piór, poprzewiązywał nićmi, upaprał w wosku, on mi tu jeszcze rozkazuje: nie leć nisko, nie zbijaj się zbytnio wzwyż! Niechby choć raz się zdecydował... Boże, ale szybkość! Chyba powinienem to opatentować. Ale to wszystko jest małe, gdy się patrzy z góry. I ta lekkość... Zupełnie jak po tych ziółkach sprzed...
0 odpowiada - 0 ogląda - 0 rozwiązań
Zgłoś nadużycie