Treść zadania

Obraz człowieka i jego życie ukazany we fragmencie Księgi hioba i Psalmie 8. omów temat zwracając uwage na relacje Bóg-człowiek oraz postawę podmiotu mówiącego. Proszę o pomoc jak najszybciej :) minimum 250 słów.

KSIĘGA HIOBA (fragment):
Czyż nie do bojowania podobny byt człowieka?
Czy nie pędzi on dni jak najemnik?
Jak niewolnik, co wzdycha do cienia,
jak robotnik, co czeka zapłaty.
Zyskałem miesiące męczarni,
przeznaczono mi noce udręki.
Położę się ,mówiąc do siebie:
Kiedyż zaświta i wstanę?
Lecz noc wiecznością się staje
i boleść mną targa do zmroku.

Ciało moje okryte robactwem,strupami,
skóra rozchodzi się i pęka.
Czas leci jak tkackie czółenko
i przemija bez nadziei.
Wspomnij, że dni me jak powiew.
Ponownie oko me szczęścia nie zazna.
Nikt mnie już powtórnie nie ujrzy:
spojrzysz, a już mnie nie będzie.
Jak obłok przeleci i zniknie,
kto schodzi do Szeolu,nie wraca,
by mieszkać we własnym domostwie;
nie zobaczą go strony rodzinne.
[...]
Moja dusza wybrała uduszenie,
a śmierć - moje członki.
Zginę. Nie będę żył wiecznie.
Zostaw mnie - dni me jak tchnienie
. A kim jest człowiek, abyś go cenił
i zwracał ku niemu swe serce?
Czemu go badać co ranka?
Na co doświadczać co chwilę?

Czy wzrok swój kiedyś odwrócisz?
Pozwól mi choćby ślinę przełknąć.
Zgrzeszyłem. Cóż mogłem Ci zrobić?
[Przecież] człowieka przenikasz.
Dlaczego na cel mnie wziąłeś?
Mam być ciężarem Najwyższemu?

Czemu to grzechu nie zgładzisz?
Nie zmażesz mej nieprawości?
Wkrótce położę się w ziemi,
nie będzie mnie, choćbyś mnie szukał.

PSALM 8:
O Panie, nasz Boże,
jak przedziwne Twe imię po wszystkiej ziemi!
Tyś swój majestat wyniósł nad niebiosa.
Sprawiłeś, że [nawet] usta dzieci i niemowląt oddają Ci chwałę,
na przekór Twym przeciwnikom,
aby poskromić nieprzyjaciela i wroga.

Gdy patrzę na Twe niebo, dzieło Twych palców,
księżyc i gwiazdy, któreś Ty utwierdził:
czym jest człowiek, że o nim pamiętasz,
i czym - syn człowieczy, że się nim zajmujesz?
Uczyniłeś go niewiele mniejszym od istot niebieskich,
chwałą i czcią go uwieńczyłeś.
Obdarzyłeś go władzą nad dziełami rąk Twoich;
złożyłeś wszystko pod jego stopy:
owce i bydło wszelakie,
a nadto i polne stada,
ptactwo powietrzne oraz ryby morskie,
wszystko, co szlaki mórz przemierza.
O Pani, nasz Panie,
jak przedziwne Twe imię po wszystkiej ziemi!