Treść zadania

Najlepsze rozwiązanie

• 

  1 0

  sonar 30.5.2011 (23:58)

  W wieku pięciu lat byłam bardzo rezolutną dziewczynką.
  Z wyglądu przypominałam aniołka - duże błękitne oczy, słodkie spojrzenie i burza złotych loków.
  Istny cherubinek....
  Było to jednak złudne wyobrażenie, gdyż był ze mnie wielki urwis.
  Mama nie umiała poradzić sobie z moją dziką energia i za radą wychowawczyni z przedszkola zapisała mnie na lekcje aikido.
  Bardzo mi się ta sztuka walki spodobała i z zapałem ją ćwiczyłam i w domu i w przedszkolu.
  Po treningach wracałam do domu bardzo zmęczona i nie miałam już siły na różnego rodzaju psoty i harce.
  Podglądając co mój brat pisze w zeszytach i w ćwiczeniówkach sama nauczyłam się czytać i pisać.
  Pewnego wieczoru, po wspólnej kolacji przeczytałam mamie fragment artykułu z "Gazety Wyborczej". Sam artykuł nie był wyjątkowo ciekawy i nie wzbudził żadnego poruszenia w rodzinie . Natomiast wszyscy oniemieli gdy zobaczyli , że czytam go ja - pięcioletnie dziecko.
  W przedszkolu od razu się zorientowali, że umiem czytać - od tej pory byłam stawiana za wzór innym dzieciom , czego z całego serca nienawidziłam !
  Oprócz czytania bardzo łatwo uczyłam się na pamięć wierszyków i piosenek - byłam taka lokalną gwiazdą.
  Byłam lubiana przez dzieci , podczas zabawy zawsze miałam jakąś atrakcyjną rolę. Często narzucałam innym swoją wolę.
  Po powrocie z przedszkola i zjedzeniu obiadu mogłam wyjść na podwórko i grzecznie pobawić się z innymi dziećmi. Niestety, chociaż bardzo się starałam zawsze z kimś zadarłam .
  
  Z tamtego czasu mam wiele zdjęć w albumie rodzinnym . Sądząc po minach jakie mam na tych zdjęciach był to dla mnie wspaniały, wesoły czas.

  Dodawanie komentarzy zablokowane - Zgłoś nadużycie