Treść zadania

Najlepsze rozwiązanie

• 

  1 0

  nikola123anime 17.5.2011 (17:05)

  Kujawy – kraina historyczna i region etnograficzny w środkowej Polsce, na Pojezierzu Wielkopolskim, w dorzeczu środkowej Wisły i górnej Noteci. Główną grupą etnograficzną regionu są Kujawiacy.
  
  Obecnie leży na terenie województwa kujawsko-pomorskiego (oprócz kilku skrawków) i północnych krańców powiatu kolskiego w województwie wielkopolskim.
  
  Na Kujawach występują czarne ziemie – jedne z najlepszych gleb w Polsce. Z powodu niezwykle urodzajnych gleb Kujawy czasem nazywane są spichlerzem Polski.[potrzebne źródło]
  Granice[edytuj]
  
  Kujawy na północy graniczą z Pomorzem Gdańskim, na zachodzie z Wielkopolską (z Poznańskiem na północy i Kaliskiem na południu), na wschodzie z Mazowszem. Granice Kujaw biegną lewym brzegiem Wisły od ujścia Skrwy na południu po ujście Wdy na północy, ciągną się ku zachodowi do Koronowa i Nakła po Pakość do Noteci, dalej skręcają na zachód od rzeki, przechodzą przez jezioro Trląg, łukiem przecinają lasy strzeleńskie, dochodząc do Jeziora Skulskiego i górnej Noteci obejmują dalej Jezioro Brdowskie, Chodecz i Lubień Kujawski, aby dojść poprzez Skrwę do Wisły. Niektórzy etnografowie i historycy są skłonni uznać ziemię dobrzyńską i ziemię chełmińską za część regionu kujawskiego[1].
  
  Toponimia[edytuj]
  
  Etymologia nazwy Kujawy była w historii różnie wywodzona. Najbardziej prawdopodobny zdaje się być wykład Stanisława Rosponda, który wywodzi nazwę Kujawy od słów kui, kuiati oznaczających wicher i zarówno odmianę terenu równinnego, wydmowego, narażonego na silne jego podmuchy. Etymologia nazwy Kujaw związana jest zatem z fizjografią tej krainy.
  
  Nazwa Kujawy pojawiła się po raz pierwszy w źródłach pisanych w 1136 r. Wymienia ją Bulla gnieźnieńska wydana przez papieża Innocentego II, biorąca pod opiekę papieską archidiecezję gnieźnieńską. Później nazwa krainy występuje w wielu średniowiecznych dokumentach. Odnotowuje ją również w swoich kronikach mistrz Wincenty zwany Kadłubkiem[2].
  
  Główne miasta[edytuj]
  
  Biskupią stolicą Kujaw była Kruszwica, a później Włocławek (po przeniesieniu do niego stolicy biskupstwa w 1. połowie XII w.). Stolicami księstw na tym terenie, a później (od XIV w do 1772 r.) siedzibami wojewody były Inowrocław i Brześć Kujawski oraz Radziejów jako siedziba wspólnego Sejmiku województw kujawskich. Współcześnie zaś największe ośrodki Kujaw to Bydgoszcz, Włocławek i Inowrocław. Również południowa część Torunia (Podgórz) leży na terenie historycznych Kujaw. Region ten dzieli się na Kujawy Zachodnie ze stolicą w Inowrocławiu i Kujawy Wschodnie ze stolicą we Włocławku. Łaciński odpowiednik nazwy Inowrocławia określa to miasto Nowym Włodzisławiem (Władysławem) [3].
  
  Warunki naturalne[edytuj]
  
  Nizina Kujawska – śr. wysokość 100–130 m n.p.m., krajobraz polodowcowy, lekko falisty, miejscami występują wzniesienia morenowe i wały piaszczysto-żwirowe. W głębokich rynnach i zagłębieniach blisko 600 jezior o pow. większej od 1 ha, pod utworami lodowcowymi występują pokłady soli kamiennej i potasowej, w warstwach trzeciorzędowych pokłady węgla brunatnego, gliny ceramicznej.
  
  Regiony Kujaw[edytuj]

  Dodawanie komentarzy zablokowane - Zgłoś nadużycie