Treść zadania

karolina_btm

Bardzo proszę o POMOC.
1. Jaką prawdę na temat granic społecznych wypowiada autorka "Granicy"?
2. Prowokacja artystyczna i związki z tradycją w poezji J. Tuwima.
3. Losy Cezarego Baryki a sens zakończenia "Przedwiośnia".Skonfrontuj, analizując części powieści S. Żeromskiego.

Z GÓRY DZIĘKUJE! :))

Zadanie jest zamknięte. Autor zadania wybrał już najlepsze rozwiązanie lub straciło ono ważność.

Rozwiązania

Podobne materiały

Przydatność 70% Granica

Epoka Dwudziestolecie międzywojenne: • czas refleksji nad człowiekiem, jego miejscem w społeczeństwie, zagadkami psychiki. Powstaje psychologia, swoje teorie głoszą behawioryści, Freud, Jung… W literaturze czas eksperymentów, odchodzenia od tradycyjnej prozy. Choć Nałkowska odwołuje się do konwencji powieści realistycznej, inspiracją dla niej będą także dzieła...

Przydatność 50% Julian Tuwim

JULIAN TUWIM (1894-1953) ¦ <BR> <BR> <BR> <BR>Julian Tuwim urodził się w 1894 roku w Łodzi. Po ukończeniu gimnazjum w <BR>rodzinnym mieście studiował prawo i filozofię na Uniwersytecie <BR>Warszawskim, współpracując z czasopismem "Pro arte et studio". Był <BR>współtwórcą grupy "Skamander". Lata wojny...

Przydatność 55% Julian Tuwim.

Julian Tuwim urodził się w 1894 roku w Łodzi. Po ukończeniu gimnazjum w rodzinnym mieście studiował prawo i filozofię na Uniwersytecie Warszawskim, współpracując z czasopismem "Pro arte et studio". Był współtwórcą grupy "Skamander". Lata wojny spędził poza granicami kraju, w Paryżu i Stanach Zjednoczonych. Do kraju powrócił w 1946 roku. Zmarł w 1953 roku w Zakopanem....

Przydatność 60% Tuwim czołowym przedstawicielem Skamandra.

W Wierszach Tuwim zmieniło się dotychczas nam znane podejście do funkcji poety (, który był wieszczem, nauczycielem i rozumiały go wąski grupy ludzi), miłości (do tej pory nieszczęśliwej, wręcz tragicznej) oraz życia (odejście od splinu, zadumy, nieszczęścia, beznadziejności życia). Tuwim stworzył nowy styl pisania. Inaczej zaczął podchodzić do pewnych spraw- strasznie...

Przydatność 50% Pośród dnia - Julian Tuwim

Nie dziw się memu smutkowi, Pośród dnia jak na pustyni stoję, O każdą chwilę się niepokoję, O każdą myśl: czy też się wysłowi ? Przecież słyszysz, że ciągle wołam I krzyk mój w pustkowiu ginie. Bóg mnie, jak w tylu innych, ominie I, jak oni, życiu nie podam. Rzuci mnie na ziemię zdyszanego, Zdziczałego od modlitw bez echa, I na próchno moje -też pociecha...

0 odpowiada - 0 ogląda - 0 rozwiązań

Dodaj zadanie

Zobacz więcej opcji