Treść zadania

temat : książki i ich czytelnicy . Rozwin temat analizujac odany fragment lalki bolesława Prusa i wiersz CZytelnicy Leopolda Staffa . Zwróć uwage na stosunek bohaterow do literatury i jej znaczenie w ich zyciu.

Bolesław Prus LALKA (fragment)
wzrok jego machinalnie padł na stół , gdzie leżał niedawno kupiony Mickiewicz .
Ile to razy czytałem !... - westchnął biorąc książkę do ręki .
Książka otworzyła się sama i Wokulski przeczytał : ''Zrywam się biegnę , składam na pamięć wyrazy , którymi mam złorzeczyć okrucieństwu Twemu , składane, zapomniane juz po milion razy... Ale gdy ciebie ujrzę, nic pojmuję , czemu znowu jest spokojny , zimniejszy nad głazy , aby goreć na nowo , milczeć po dawnemu...''
Teraz już wiem , przez kogo jestem tak zaczarowany.
Uczuł łzę pod powieką, lecz pohamował sie i nie splamiła mu twarzy.
- Zmarnowaliście życie moje ... Zatruliście dwa pokolenia!... - szepnął. - Oto skutki waszych sentymentalnych poglądów na miłość... Złożył książkę i cisnął nią w kąt pokoju,az rozleciały sie kartki . Książka odbiła się od ściany , spadła na umywalnię i ze smutnym szelestem stoczyła się na podłogę . Tam twoje miejsce... myślał Wokulski - Bo któż to miłość przedstawiał mi jako świętą tajemnicę? Kto nauczył mnie gardzić codziennymi kobietami, a szukać niepochwytnego ideału?... Miłość jest radością świata, słońcem życia, wesołą melodią w pustyni, a ty co z niej zrobiłeś?... Żałobny ołtarz, przed którym śpiewają się egzekwie nad zdeptanym sercem ludzkim!" Wtem nasunęło mu się pytanie: "Jeżeli poezja zatruła twoje życie, to któż zatruł ją samą? I dlaczego Mickiewicz, zamiast śmiać się i swawolić jak francuscy pieśniarze, umiał tylko tęsknić i rozpaczać? Bo on, tak jak i ja, kochał pannę wysokiego urodzenia, która mogła stać się nagrodą nie rozumu, nie pracy, nie poświęceń, nawet nie geniuszu, ale... pieniędzy i tytułu..." Biedny męczenniku! - szepnął Wokulski. - Tyś oddał narodowi, coś miał najlepszego; lecz cóżeś winien, że przelewając w niego własną duszę, razem z nią przelałeś cierpienia, jakimi nasycili ciebie? To oni są winni twoim, moim, i naszym nieszczęściom...
Podnióśł się z fotelu i ze czcią zebrał porozdzierane kartki.
''Nie dość, że byłeś umęczony przez nich, ale jeszcze miałbyś odpowiadać za ich występki?... To oni winni, oni, że twoje serce, zamiast śpiewać, jęczało jak dzwon rozbity.''

Leopold Staff CZYTELNICY

Zmierzchem, gdy gaśnie blask słonecznej kuli,
Nad brzegiem wody, gdzie drzew widma mdleją,
Marzy młodzieniec, spragniony nadzieją
Całując karty powieści o Julii.
I gdzieś o setki mil, parku aleją
Krocząc samotnie, dziewczyna najczulej
Tę samą księgę do swej piersi tuli,
Szepcząc z słodyczą oddania: "Romeo!"
Ta sama książka, chwila i tęsknota
Otwarła duszom ich miłości wrota,
Gdzie, wszedłszy razem z swych wiosen ozdobie,
W objęciu wspólnym przeżyły ekstazy
Pierwszych upojeń, nie znanych dwa razy,
Choć się nie znają ni wiedzą o sobie.


praca bardzo pilna do pt potrzebuje .... na 3 str. a4