Treść zadania

Prosze Pomóżcie!
Wyjątkowo zalezy mi na tym wypracowaniu

Analizując wypowiedzi bohaterów romantycznych, porównaj postawg Kordiana i Męża. W interpretacyjnych wnioskach wykorzystaj wiedzę o utworach, z których pochodzą fragmenty.



Juliusz Słowacki Kordian KORDIAN [...]



Ta cicha jesień, co drzew trzęsie szczytem, Co na drzewach liście truje, I różom rozwiewa czoła, Podobna do śmierci anioła Ciche wyrzekła słowa do drzew: - Gińcie drzewa! Zwiędły - opadły. Myśl śmierci z przyrodzenia w duszę się przelewa; Posępny, tęskny, pobladły, Patrzę na kwiatów skonanie, I zdaje mi się, że mnie wiatr rozwiewa. [...] Otom ja sam, jak drzewo zwarzone od kiści, Sto we mnie żądz, sto uczuć, sto uwiędłych liści; Ilekroć wiatr silniejszy wionie, zrywa tłumy. Celem uczuć, zwiędnienie; głosem uczuć, szumy Bez harmonii wyrazów... Niech grom we mnie wali! Niech w tłumie myśli, jaką myśl wielką zapali... Boże! zdejm z mego serca jaskółczy niepokój, Daj życiu duszę i cel duszy wyprorokuj... Jedną myśl wielką roznieć, niechaj pali żarem, A stanę się tych myśli narzędziem, zegarem, Na twarzy ją pokażę, popchnę serca biciem, Rozdzwonię wyrazami, i dokończę życiem. [...] Nieraz z myślązburzonąw ciemne idę lasy, Widzę siebie wśród świateł czarodziejskich sławy, Wśród promienistych szyków; szyki wstają z ziemi, Ziemia wstaje jak miasto odgrzebane z lawy... Głupstwo... dzieciństwo marzeń... Z myślami takiemi Nie śmiałbym się wynurzać przed starców rozsądkiem, [...] [...] ja nie mam wiary, Gdzie ludzie oddychają ja oddech utracam. Z wyniosłych myśli ludzkich, niedowiarka okiem, Wsteczną drogą do źródła mętnego powracam. Dróg zawartych przesądem nie przestąpię krokiem. Teraz czas, świat młodzieńca zapałem przemierzyć, I rozwiązać pytanie: żyć? alboli nie żyć? Jam bezsilny! nie mogę jak Edyp zabójca Rozwiązać wszystkich sfinksów zagadki na świecie; Rozmnożyły się sfinksy, dziś tajemnie trójca Liczna jak ziarna piasku, jak łąkowe kwiecie; Wszędzie pełno tajemnic, świat się We rozszerzył, Ale zyskał na głębi... wierzchem człowiek płynie, Lecz jeśli drogi węzłem żeglarskim nie mierzył, Nie wie, czy bieg jest biegiem, gdy brzeg z oczu ginie... [...] Trzeba mi nowych skrzydeł, nowych dróg potrzeba, Jak Kolumb na nieznane wpływam oceany Z myślą smutną i z sercem rozbitem... LAURA wołając z ganka Kordianie!... Egzamin maturalny z jęzXka polskiego Arkusz 1 KORDIAN Ten głos rozwiewa złote zapału świtanie. Zamknięty jestem w kole czarów tajemniczem, Nie wyjdę z niego... Mogłem być czymś... będę niczem... (luliusz Słowacki, Kordian, BN 1985)



Zygmunt Krasiński Nie-Boska komedia MĄŹ



[...] Całym wzrokiem oczu moich, całą nienawiścią serca obejmuję was, wrogi. - Teraz już nie marnym głosem, nie mdłym natchnieniem będę walczył z wami, ale żelazem i ludźmi, którzy mnie się poddali. - Jakże tu dobrze być panem, być władzcą - choćby z łoża śmierci spoglądać na cudze wole, skupione naokoło siebie, i na was, przeciwników moich, zanurzonych w przepaści, krzyczących z jej głębi ku mnie, jak potępieni wołają ku niebu. - Dni kilka jeszcze, a może mnie i tych wszystkich nędzarzy, co zapomnieli o wielkich ojcach swoich, nie będzie -ale bądź co bądź -dni kilka jeszcze pozostało - użyję ich rozkoszy mej kwoli - panować będę - walczyć będę - żyć będę. - To moja pieśń ostatnia! - Nad skałami zachodzi słońce w długiej, czarnej trumnie wyziewów. - Krew promienista zewsząd leje się na dolinę. - Znaki wieszcze zgonu mojego, pozdrawiam was szczerszym, otwartszym sercem, niż kiedykolwiek wprzódy witałem obietnice wesela, ułudy, miłości. - Bo nie podłą pracą nie podstępem, nie przemysłem doszedłem do końca życzeń moich - ale nagle, znienacka, tak, jakom marzył zawżdy. I teraz tu stoję na pograniczu snu wiecznego wodzem tych wszystkich, co wczoraj jeszcze równymi byli.