Treść zadania

Najlepsze rozwiązanie

• 

  1 0

  Kaska1999 27.11.2010 (15:41)

  DZIAŁANIA UNII EUROPEJSKIEJ NA RZECZ OCHRONY ŚRODOWISKA
  
  Prawo Unii Europejskiej regulujące ochronę środowiska powstawało na przestrzeni ostatnich 30 lat. Obecnie liczy około 300 aktów prawnych, obejmujących dyrektywy, rozporządzenia, decyzje i zalecenia.
  Poddano ścisłej regulacji odpływ substancji toksycznych. Ustalono limity dla rtęci, kadmu, lindanu, DDT, pięciochlorofenolu, czterochlorku węgla. Określono też normy jakościowe dla wód w kąpieliskach oraz dla wody pitnej i wody słodkiej.
  Przyjęto szereg dyrektyw regulujących emisje dwutlenku siarki, używanie chlorofluorowęglanów w aerozolach i kontrolę zanieczyszczeń wytwarzanych przez zakłady przemysłowe. Wprowadzono szereg rozporządzeń w sprawie emisji spalin samochodowych.
  Dyrektywy określają dopuszczalny poziom hałasu dla samochodów osobowych, ciężarowych, motocykli, itp.
  Poziom hałasu musi być określony na opakowaniu sprzętu domowego.
  Eksperci unijni zajmujący się ochroną środowiska ustalili jedenaście zasad, których przestrzegać powinny wszystkie państwa będące w Unii.
  
  JEDENAŚCIE EKOLOGICZNYCH ZASAD UNII EUROPEJSKIEJ
  1. Lepiej zapobiegać, niż leczyć.
  2. Należy uwzględniać skutki oddziaływania na środowisko w możliwie najwcześniejszym stadium podejmowania decyzji.
  3. Trzeba unikać eksploatowania przyrody powodującego znaczne naruszenie równowagi ekologicznej.
  4. Należy podnieść poziom wiedzy naukowej, by umożliwić podejmowanie właściwych działań.
  5. Koszty zapobiegania i usuwania szkód ekologicznych powinien ponosić sprawca zanieczyszczenia.
  6. Działania w jednym państwie członkowskim nie powinny powodować pogorszenia stanu środowiska w innym.
  7. Polityka ekologiczna państw członkowskich w zakresie ochrony środowiska musi uwzględniać interesy państw rozwijających się.
  8. Państwa Unii Europejskiej powinny wspierać ochronę środowiska w skali międzynarodowej i globalnej.
  9. Ochrona środowiska jest obowiązkiem każdego, zatem konieczna jest edukacja w tym zakresie.
  10. Środki ochrony środowiska powinny być stosowane odpowiednio do rodzaju zanieczyszczenia, potrzebnego działania oraz obszaru geograficznego, który mają chronić. Zasada ta znana jest jako zasada subsydiarności.
  11. Krajowe programy dotyczące środowiska powinny być koordynowane na podstawie wspólnych długoterminowych programów, a krajowa polityka ekologiczna – harmonizowana w ramach Wspólnot Europejskich.
  
  Aby pomóc słabszym ekonomicznie państwom w przystosowaniu się do unijnych wymogów dotyczących ochrony środowiska wprowadzono zasadę tzw. ekonwersji, czyli zamiany długów jednego państwa wobec innego na inwestycje chroniące środowisko.
  Wdrożenie w życie zapisanych w Unii wymagań będzie dla ewentualnych nowych członków zarówno bardzo czasochłonne jak i bardzo kosztowne. Przedstawiciele Unii Europejskiej zdając sobie sprawę, że tak duże inwestycje mogą być niemożliwe do zrealizowania wyłącznie w oparciu o Polskie środki, zapowiedzieli wsparcie finansowe Polski.
  
  Zgodnie z deklaracją polityczną, Polska stanie się członkiem Unii Europejskiej z dniem 1 stycznia 2004 roku, a data 31 grudnia 2003 roku jest ostatecznym terminem dla włączenia przepisów UE do prawodastwa polskiego.
  W ramach funduszy przedczłonkowskich (np. program ISPA) Polska będzie dostawać na ochronę środowiska około 177 mln euro rocznie. Po wstąpieniu do UE wsparcie ze strony funduszy strukturalnych będzie znacznie wyższe od tej kwoty. Pomimo tak znaczącego wsparcia finansowego ze strony Unii Europejskiej program dostosowania do przepisów wspólnotowych w ochronie środowiska będzie w 80 – 90% finansowany ze źródeł krajowych.
  Od końca lat 80 – tych można zaobserwować w Polsce znaczny postęp w zakresie ochrony środowiska. Zmniejszona została emisja zanieczyszczeń do atmosfery i wód, zwiększony został obszar Polski objęty ochroną prawną, a także przystąpiono do wielu międzynarodowych konwencji ekologicznych.
  Pod względem ekologicznym Polska ma w Europie dwojaką opinię. Południowo – zachodnia część naszego kraju jest określana mianem „Czarnego trójkąta”. Jest to najbardziej zdewastowana środowiskowo część kontynentu. Północno – wschodnie tereny Polski to z kolei fragment tzw. „Zielonych płuc Europy” – mało przekształconego środowiska przyrodniczego z dużą ilością lasów, bagien, jezior.
  Pomimo postępu w dziedzinie ochrony środowiska jaki nastąpił w 1989 roku, Polska nadal jest jednym z głównych trucicieli w Europie.

  Dodawanie komentarzy zablokowane - Zgłoś nadużycie