Oto mój świat,
wesoły niczym uśmiech gwiazd,
smutny jak serca rozkruszony głaz,
w nim łąka pełna barwnych traw,
złocony las niczym stado świecących lamp,
słońca blask rozświetla nas,
wirujące motyle lecą w twarz,
odsłaniają drogę pełną głębokich prawd,
w niej tęcza barw, mój pastelowy świat,
lecz czasem zakrada się tam ponury skrzat,
zabiera mnie w krainę czarnych snów i słów,
a ja lubię ten czas, otwieram bramę pełną kłamstw,
a tam łąka przekwitłych traw,
ponury las niczym stado różnych ras,
ciemności czar zasłania nas,
pędząca szarańcza leci w twarz,
odsłania drogę skrywanych prawd,
a w nim cała ja, ułamek sekundy i we włosach wiatr.