Zamknij

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej polityce prywatności.

Treść zadania

dzesika15

POTRZEBJE ŚRODKI POETYCKIE

Zadanie jest zamknięte. Autor zadania wybrał już najlepsze rozwiązanie lub straciło ono ważność.

Najlepsze rozwiązanie

  • 0 0

    Alegoria - rodzaj metafory, której znaczenie odczytujemy w sposób jednoznaczny poprzez odwołanie się do tradycji kulturowej, literackiej, religijnej. Na alegorii opierają się często bajki np.: lis - to spryt, zuchwałość.

    Anafora - powtórzenie tego samego słowa lub całej grupy wyrazów na początku kolejnego zdania, wersu, strofy.

    Animizacja - nadawanie przedmiotom martwym cech właściwych zwierzętom.

    Antonimy - wyrazy o znaczeniu przeciwstawnym np.: dobro - zło.

    Antyteza - zestawienie dwóch przeciwstawnych znaczeniowo elementów, w celu podkreślenia niezwykłości opisywanego zjawiska ,, Ogień krzepnie, blask ciemnieje ".

    Apostrofa - uroczysty, bezpośredni zwrot do idei, bóstwa lub zacnej osoby, używany w celu osiągnięcia podniosłego, patetycznego nastroju.

    Elipsa - celowe pominięcie jakiegoś elementu składowego zdania. Zazwyczaj elipsy stosuje się , aby uniknąć niepotrzebnych powtórzeń, czasem jednak w celu zwrócenia uwagi odbiorcy na pominięte słowo.

    Epifora - powtórzenie tego samego słowa lub całej grupy wyrazów na końcu kolejnego zdania, wersu, strofy.

    Epitet - zestawienie rzeczownika wraz z określającym go przymiotnikiem, imiesłowem lub innym rzeczownikiem, mające na celu podkreślenie charakterystycznej cechy opisywanej osoby, przedmiotu, pojęcia czy stanu. W literaturze antycznej są tzw. epitety stałe - czyli stałe, nigdy nie zmieniane połączenia rzeczowników z określającymi je przymiotnikami.

    Eufemizm - zastąpienie słowa niepożądanego ze względów grzecznościowych, estetycznych bądź religijnych, innym, o łagodniejszej formie i wydźwięku.

    Hiperbola - celowe wyolbrzymienie, przejaskrawienie jakiegoś elementu opisywanego świata. Podniesienie jego siły, rozmiarów, znaczenia do nienaturalnych rozmiarów. Hiperbola jest zazwyczaj wyrazem silnego zaangażowania podmiotu mówiącego.

    Homonimy - wyrazy, które brzmią jednakowo (często są też jednakowo przedstawiane graficznie), ale odnoszą się do dwóch różnych elementów rzeczywistości np.: bal (zabawa taneczna) - bal (gruby pień drzewa). W jakim znaczeniu został użyty wyraz możemy określić jedynie na podstawie kontekstu wypowiedzi.

    13. Inwersja - celowe przestawienie szyku wyrazów w zdaniu.

    Inwokacja - rozbudowana apostrofa, skierowana do boga lub muzy, umieszczona na początku dłuższego utworu, zwłaszcza eposu. W inwokacji autor prosi osobę do której się zwraca o natchnienie i opiekę nad nim w trakcie tworzenia dzieła.

    Kontrast - opisanie jednego zjawiska (osoby, rzeczy) na zasadzie zestawienia go z innym, przeciwstawnym zjawiskiem. Ma to na celu uwydatnienie cech charakterystycznych omawianego elementu rzeczywistości i wyraziste ukazanie jego odmienności.

    Litota - przeciwieństwo hiperboli polegające na celowym pomniejszaniu znaczenia jakiejś rzeczy, osoby, stanu, zjawiska.

    Metafora - najważniejsza figura stylistyczna inaczej nazywana przenośnią. W jej obrębie słowa tracą swoje pierwotne znaczenie i wspólnie tworzą nową całość semantyczną.

    Metonimia - inaczej zamiennia. Polega na zastąpieniu nazwy określonego przedmiotu inną, ale odnoszącą się do elementu rzeczywistości w jakiś sposób połączonego z określanym wyrazem np.: czytam Mickiewicza, zamiast czytam dzieła Mickiewicza.

    Neologizmy - są to nowe elementy języka, powstałe w zgodzie z obowiązującymi normami słowotwórczymi. Powstają zazwyczaj w wyniku konieczności nazwania czegoś, na co w danym języku nie ma nazwy. Neologizmy mogą być udane (przyjęte do ogólnonarodowego języka) lub nieudane (krótkotrwałe, nie przyjęte do ogólnokrajowego języka).

    Oksymoron - najczęściej stosowany rodzaj paradoksu. Jest to zestawienie dwóch pojęć przeciwstawnych i wzajemnie się wykluczających np: gorący lód, zimne słońce.

    Onomatopeja - wyraz dźwiękonaśladowczy, za pomocą tychże słów możemy imitować różnorodne dźwięki np.: odgłosy zwierząt: hau, hau, miau, ćwir, ćwir; odgłosy natury: bul, bul; dźwięki towarzyszące różnym zjawiskom i czynnościom: pif - paf, stuk - puk.

    Personifikacja - uosobienie nadanie przedmiotom martwym lub zwierzętom cech właściwych tylko ludziom.

    Peryfraza - opisanie, omówienie. Figura stylistyczna polegająca na zastąpieniu pojedynczego słowa, nazywającego określoną rzecz, osobę, zjawisko, rozbudowanym opisem.

    Porównanie - polega na zestawieniu dwóch podobnych pod jakimś względem osób, rzeczy, zjawisk, w celu uwydatnienia ich wspólnej cechy. W literaturze antycznej duże znaczenie miały tzw. porównania homeryckie - czyli porównania bardzo rozbudowane, o zawiłej, skomplikowanej składni.

    Powtórzenie - celowe, wielokrotne użycie tego samego słowa (lub całej konstrukcji wyrazowej), stosowane w celu podkreślenia jego znaczenia.

    Przerzutnia - zakończenie zdania w kolejnym wersie.

    Pytanie retoryczne - pytanie, na które nie oczekuje się odpowiedzi bo ta jest oczywista lub nie można jej udzielić. Stosowane jest jedynie po to, aby zmusić odbiorcę do refleksji.

    Reifikacja - nadawanie ludziom, zwierzętom, roślinom cech właściwych jedynie przedmiotom martwym.

    Rym - systematyczne powtarzanie się określonych głosek znajdujących się w tej samej pozycji w wersie. Zazwyczaj rymują się końcowe części wersu, ale w poezji czasem stosuje się również rymy w środku kolejnych linijek tekstu.

    Symbol - znak treści metaforycznych, które jednak mogą zostać różnorodnie odczytane i zinterpretowane. Znaczenie symbolu jest więc chwiejne, nie tak znormalizowane jak w przypadku alegorii.

    Synonim - wyraz bliski znaczeniowo innemu słowu Para takich wyrazów, w określonych przypadkach, może funkcjonować zamiennie (np.: gdy tworzymy dłuższą wypowiedź i chcemy uniknąć powtórzeń).

    Wykrzyknienie - służy wyrażaniu bardzo silnych emocji nadawcy, zazwyczaj przybiera formę krótkiego zdania wykrzyknikowego, wtrąconego w tok wypowiedzi. Wykrzyknienie nazywamy inaczej eksklaminacją.

    Zdrobnienie - wyraz pochodny o charakterze zmniejszającym, utworzony za pomocą formantu zdrabniającego: -ka -ko -utki -nik -ek -eńko -ić -enie -eczek, zazwyczaj służy do pieszczotliwego, czułego określenia opisywanej osoby, rzeczy, zjawiska. Zdradza tym samym nastawienie autora tekstu do opisywanego elementu rzeczywistości.

    Zgrubienie - wyraz pochodny o charakterze zgrubiałym, utworzony za pomocą formantu zgrubiającego: -sko, -ysko, -isko, -al, -yl. Za pomocą zgrubień autor tekstu może wyrazić swoją niechęć do opisywanego elementu rzeczywistości.

Rozwiązania

  • userphoto

    Homonimy - wyrazy jednakowe fonetycznie i ortograficznie, ale różne semantycznie i etymologicznie; np. para (wodna, zakochanych), klucz (do drzwi, znak muzyczny, zasada). Współcześnie rozróżniane wyłącznie na podstawie kontekstu zdania w jakim zostały użyte.
    #Antonimy – są to wyrazy o przeciwstawnym znaczeniu. Stosowany w stylistyce w celu wydobycia kontrastów myślowych i emocjonalnych np.: zło-dobro, piekło-niebo, biały-czarny,

    Apostrofa - retoryczny zwrot do osoby, uosobionych pojęć lub rzeczy; apostrofa nadaje, np. Czego chcesz od nas, Panie...
    Inwokacja -rozpoczynające utwór epicki wezwanie do bogów, muz itp. Np. „Boże, dlaczego mnie opuściłeś?”
    Powtórzenia - zabieg stylistyczny polegający na dwukrotnym lub wielokrotnym użyciu tego samego elementu językowego:
    Anafora- polegająca na powtarzaniu jakiegoś słowa na początku kolejnych wersów, zdań itp. Np. „Nie ma myśli – są tylko instynkta,/Nie ma pragnień – są tylko apetyty,”
    Epifora-polega na celowym powtarzaniu jakiegoś słowa na końcu kolejnych wersów, zdań itp.
    Synonimy - wyraz lub związek frazeologiczny zbliżony znaczeniowo do innych wyrazów lub związków frazeologicznych, które w określonych kontekstach mogą występować zamiennie. Np. król- władca.
    Porównania - zwrócenie uwagi na cechy i właściwości opisywanego zjawiska za pomocą porównywania go do innego zjawiska, co służy również interpretowaniu tego pierwszego. Np. „zimny jak lód”.
    Epitety - wyraz określający w tekście literackim, a także mówionym, rzeczownik, najczęściej w postaci przymiotnika, który wskazuje właściwości w sposób bezpośredni bądź metaforyczny, np. czerwona róża, "gorzkie gwiazdy" .
    Metafory - zespół wyrazów zyskujący specjalne, odmienne znaczenie od tego, które wynika z poszczególnych jego składników, np. „morze gwiazd”.
    Hiperbola (przesadnia) – metafora, w której występują elementy zamierzonej przesady. Polega na wyolbrzymieniu i uintensywnieniu składników obrazu zawartego w przenośni w sposób przekraczający granice prawdopodobieństwa. Hiperbola występuje w metaforach potocznych (np. taczać się ze śmiechu, umierać ze zmęczenia, nieziemska piękność), przede wszystkim jednak w artystycznych, poetyckich.
    Oksymoron (epitet sprzeczny) – najprostsza forma paradoksu, będąca zespoleniem dwóch wyrazów o znaczeniach przeciwstawnych i wzajemnie się wykluczających, którym zostaje nadane znaczenie przenośne np. „śpiesz się powoli”, „blask ciemnieje”.
    Antyteza – zestawienie dwóch przeciwstawnych znaczeniowo elementów w celu uzyskania silniejszego efektu np.: „Ma granice – nieskończony...”
    Kontrast – przedstawienie zjawiska, zdarzenia, postaci za pomocą drugiego, zupełnie innego, przeciwstawnego (zjawiska). Dzięki zastosowaniu kontrastu prezentowany element świata przedstawionego jest bardziej wyraźny, uwydatniają się jego cechy charakterystyczne.
    Peryfraza (omówienie, opisanie) – zastąpienie nazwy przedmiotu, czynności, osoby lub cechy bardziej rozbudowanym opisem: charakterystyką, metaforą np.: „gwiazda ognista”- słońce.
    Personifikacja (uosobienie, animizacja, ożywienie) – przedstawienie pojęć abstrakcyjnych, a także zjawisk przyrody, zwierząt, roślin, przedmiotów jako działających postaci ludzkich. Wiąże się z alegoria i apostrofą. Jako podstawa metafory tworzy zwykle rozwinięty obraz poetycki.
    Onomatopeja (dźwiękonaśladownictwo) – rodzaj instrumentacji głoskowej polegający na naśladowaniu za pomocą dźwięków różnych pozajęzykowych zjawisk akustycznych, np. głosów występujących w przyrodzie. Najprostszą forma onomatopei są wyrazy dźwiękonaśladownicze, których brzmienie przypomina nazwane za ich pomocą dźwięki naturalne, np. kukać, miauczeć, świst, zgrzyt. Posługiwanie się takimi wyrazami pozwala autorom tekstów artystycznych osiągnąć większą wyrazistość opisu np. ryk ludzkich głosów, trzask włóczni, szczękanie kos.
    Pytanie retoryczne – zdanie ujęte w formie pytania na które nie oczekuje się odpowiedzi, stosowane w celu zwrócenia uwagi słuchacza na treść wypowiadaną przez autora lub dla nadania jej silniejszego zabarwienia uczuciowego.
    Elipsa (wyrzutnia) – pominiecie fragmentu tekstu, który nie przeszkadza w zrozumieniu całości, co pomaga unikać powtórzeń. Elipsami są najczęściej równoważniki zdań.
    Wykrzyknienie (eksklamacja) – krótkie zdanie wykrzyknikowe wtrącone w tok wypowiedzi, wyrażające bardzo silną emocję. Eksklamacja często występuje w formie apostrofy. np. „Przeklęty, kto zasmuca matkę swoją!”.
    Groteska – przedstawienie jakiegoś zdarzenia, osoby w sposób silnie przejaskrawiony i wynaturzony przez kontrastowe zestawienia, mieszanie różnych stylów języka, łączenie realizmu z groteską, humoru z tragizmem. Narrator czy podmiot liryczny wyraźnie odcina się od tego, co przedstawia w groteskowy sposób.
    Przerzutnia – zakończenie zdania w następnym wersie (niezgodność intonacji zdaniowej z intonacją wersową).
    Alegoria- treść, która poza znaczeniem dosłownym ma jeszcze jedno: ukryte i domyślne (często występuje w bajkach, gdzie bohaterowie zwierzęcy uwydatniają ludzkie wady).
    Rym- powtarzanie się identycznych bądź zbliżonych brzmieniem głosek znajdujących się w określonej pozycji – najczęściej na końcach wersów.
    Zdrobnienie- pieszczotliwe, czułe określenie czegoś lub kogoś za pomocą dodania do wyrazu podstawowego formantu: -ka -ko -utki -nik –ek –eńko –ić –enie –eczek
    (np.: dom-domeczek; mało- maleńko).
    Zgrubienia- tworzymy je, aby podkreślić niechęć i negatywne emocje do opisywanego zjawiska bądź uwydatnienia jego wieku za pomocą dodania do wyrazu podstawowego formantu –sko (np.: pies- psisko; komputer- komputerzysko).
    Alegoria- to przedstawienie pojęć oderwanych, przez obraz o znaczeniu przenośnym, jednoznacznie określonym i ustalonym konwencjonalnie. Związana jest z obiegowymi konwencjami i stereotypami myślowymi oraz powszechną wiedzą o zjawiskach (np. lis w potocznym odczuciu kojarzy się z chytrością). Treść alegoryczna utworu nadaje się do jednoznacznego odczytania. Na alegorii opierają się często bajki.
    Paradoks- zaskakujące sformułowanie, w sposób efektowny prezentujące myśl lub ideę przeciwstawiającą się stereotypowym mniemaniom. Paradoks łączy sprzeczności, formułując tym sposobem nowe prawdy. Zdaje się prowadzić do logicznej sprzeczności, lub sytuacji przeczącej zdrowemu rozsądkowi.
    Porównanie homeryckie - jest to porównanie, którego drugi człon jest rozbudowany tak, że stanowią odrębną epizodyczną scenkę. Niezwykła plastyczność opisów osiągnięta przez bogactwo epitetów np.: "żołnierze padali jak liście z drzew".
    Neologizmy-to nowe elementy języka (wyrazy, ich znaczenia, wyrażenia i zwroty), które powstają w wyniku jego nieustannego rozwoju. Mogą one być potrzebne i udane albo zbędne i niepoprawne. Najczęstszymi przyczynami ich powstawania są bieżące potrzeby nazewnicze, związane z nowymi przedmiotami, czynnościami, instytucjami, oraz chęć odświeżenia słownictwa. Przeciwieństwo archaizmów.
    Symbol-motyw lub zespół motywów występujący w dziele, będący znakiem treści bezpośrednio nie ujawnionych (ma znaczenie głębsze, ukryte, niejasne) i mający sygnalizować ich istnienie dający możliwość rozmaitych interpretacji; jeden z podstawowych środków ekspresji w literaturze. Mający umożliwić sugerowanie tajemniczej i wieloznacznej natury świata.

  • userphoto

    Środki poetyckie

    Alegoria – motyw zawarty w dziele literackim, np. postać, zdarzenie, który oprócz znaczenia dosłownego ma sens dodatkowy, domyślny, czyli alegoryczny.

    Aliteracja - to powtórzenie w celach ekspresywnych jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers.

    Anafora – środek poetycki polegający na powtórzeniu tych samych wyrazów na początku następujących po sobie wersów, strof.

    Apostrofa – bezpośredni, często uroczysty zwrot do osoby, pojęcia, przedmiotu, np. ,,Litwo! Ojczyzno moja!”

    Archaizm – element języka dawnej epoki historycznej, który wyszedł z użycia lub został zastąpiony przez inny, nowszy, np. kmieć, jeno, sierce, dziem.

    Epifora - figura stylistyczna polegająca na powtórzeniu tego samego słowa lub zwrotu na końcu następujących po sobie wersów, strof, zdań, grup składniowych.

    Epitet – wyraz, który w tekście literackim jest określeniem rzeczownika. Może nim być przymiotnik, imiesłów przymiotnikowy, a także rzeczownik.

    Hiperbola – przedstawienie jakiegoś zjawiska w sposób wyolbrzymiający jego wygląd, znaczenie, działanie, np. oszaleć ze szczęścia, płomienna miłość.

    Inwokacja – rozwinięta, pełniejsza treściowo apostrofa, umieszczona na początku utworu, najczęściej epopei. Zawiera z reguły prośbę autora skierowaną do istoty nadprzyrodzonej (Bóg, muza).

    Neologizm – nowy wyraz (wyrażenie zwrot) nazywający nowy przedmiot, pojęcie, czynność.

    Oksymoron - wyrażenie złożone z dwóch przeciwstawnych znaczeniowo składników, zwykle z rzeczownika i określającego go epitetu, czasownika i przysłówka, ukazujące właściwości, stany, działania itp. o charakterze paradoksalnym, łączącym w jedną całość sprzeczności, stosując pozorną nielogiczność w celu podkreślenia złożoności obrazu lub pojęcia, np. \"ogień-blednie”, ,,blask-ciemnieje\".

    Onomatopeja - wyrazy dźwiękonaśladowcze, naśladowanie zjawisk pozajęzykowych (np. tętentu konia, szumu morza, bicia dzwonów).

    Ożywienie (animizacja) - odmiana metafory polegająca na nadawaniu przedmiotom martwym lub zjawiskom przyrody cech istot żywych, np. wierzba płacząca, bieda piszczy, dąsa się okręt.

    Peryfraza - omówienie, polegające na zastąpieniu zwykłego, prostego określenia innym, szerszym, rozbudowanym, często o charakterze metaforycznym.

    Porównanie – zestawienie jednego zjawiska z drugim, podobnym. To drugie zjawisko pozwala wówczas pełniej zrozumieć pierwsze. Porównanie składa się z dwóch członów połączonych spójnikami: jak, niby, na kształt, niczym, np. ,,gryka jak śnieg biała”.
    Powtórzenie - zabieg stylistyczny polegający na wielokrotnym użyciu tego samego wyrazu, zespołu wyrazów, wersów lub zwrotek celem uzyskania podkreślenia znaczenia, zwiększenia ekspresji, np. „Zieleń, zieleń, coraz więcej zieleni”.
    Przenośnia (metafora) – główny element języka poetyckiego polegający na połączeniu słów niezgodnie z ich podstawowym znaczeniem, np. łagodne oko błękitu, toczą się krajobrazy.

    Przerzutnia – przeniesienie części zdania lub jego równoważnika z poprzedniego do następnego wersu.

    Pytanie retoryczne - pytanie zadane przez podmiot liryczny nie w celu uzyskania odpowiedzi, lecz w celu skłonienia odbiorcy do przemyśleń na określony temat lub podkreślenia wagi problemu.

    Symbol – znak sensów i treści ukrytych, nie wypowiedzianych wprost. Symbolem może być postać, zdarzenie, przedmiot, miejsce, np. symbolem mądrości jest sowa.

    Średniówka – wewnętrzny podział w wersie, słyszany podczas czytania jako pauza, odstęp na oddech. Stosowany w utworach poetyckich, których wersy mają jednakową liczbę sylab (więcej niż osiem).

    Synonim - wyraz lub dłuższe określenie równoważne znaczeniowo innemu, lub na tyle zbliżone, że można nim zastąpić to drugie w odpowiednim kontekście. Synonimia może dotyczyć konstrukcji składniowych (mówić wiersz - mówić wierszem), form morfologicznych (profesorowie - profesorzy) i leksemów.

    Uosobienie (personifikacja) - rodzaj animizacji polegający na przedstawianiu przedmiotów martwych, zjawisk natury i kosmosu, zwierząt, roślin, a w szczególności pojęć abstrakcyjnych jako postaci ludzkich.

    Wykrzyknienie - krótkie zdanie wykrzyknikowe wtrącone w tok wypowiedzi, wyrażające bardzo silną emocję. Wykrzyknienie często występuje w formie apostrofy. np. „Przeklęty, kto zasmuca matkę swoją!”.

Podobne materiały

Przydatność 60% Środki poetyckie

#Homonimy - wyrazy jednakowe fonetycznie i ortograficznie, ale różne semantycznie i etymologicznie; np. para (wodna, zakochanych), klucz (do drzwi, znak muzyczny, zasada). Współcześnie rozróżniane wyłącznie na podstawie kontekstu zdania w jakim zostały użyte. #Antonimy – są to wyrazy o przeciwstawnym znaczeniu. Stosowany w stylistyce w celu wydobycia kontrastów myślowych i...

Przydatność 80% Środki poetyckie.

Środki poetyckie Alegoria – motyw zawarty w dziele literackim, np. postać, zdarzenie, który oprócz znaczenia dosłownego ma sens dodatkowy, domyślny, czyli alegoryczny. Aliteracja - to powtórzenie w celach ekspresywnych jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers. Anafora – środek poetycki polegający na...

Przydatność 80% Środki poetyckie

1. EPITET: przydawka (przymiotnik) określająca rzeczownik, służy ubawieniu przedstawianego obrazu 2. METAFORA: inaczej przenośnia, służy nadaniu pewnego podobieństwa do konkretnego wyrażenia; znaczenie przenośne 3. PORÓWNANIE: zestawienie ze sobą dwóch zjawisk, osób, elementów za pomocą łącznika: "jak" "niby""niczym" 4. ONOMATOPEJA: wyrazy dźwiękonaśladowcze, naśladujące...

Przydatność 65% Środki poetyckie.

Alegoria - rodzaj metafory, której znaczenie odczytujemy w sposób jednoznaczny poprzez odwołanie się do tradycji kulturowej, literackiej, religijnej. Na alegorii opierają się często bajki Przykład : lis - to spryt, zuchwałość. Aliteracja - to powtórzenie w celach ekspresywnych jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących...

Przydatność 85% Środki poetyckie.

Epitet - określenie rzeczownika przez przymiotnik np. -Ładna dziewczyna -Zielony piórnik Porównanie - worzymy je przez słowa : jak, jakoby, niczym, na kształt, niby np. Czerwony JAK burak. Piękna NICZYM kwiat. Przenośnia (metafora) - przedstawienie rzeczywistości w taki sposób w jaki...

Dodaj zadanie

Zobacz więcej opcji

Pierwszy raz?

Zapoznaj się z krótkim opisem jak sprawnie zdobywać punkty, sprawdź ile kosztuje dodanie zadania, itp. Zapoznaj się z możliwościami serwisu Zaliczaj.

Zaproś swoich znajomych

Zaproś swoich znajomych do serwisu. Im więcej osób zaprosić, tym więcej zdobędziesz punktów. Zarób nawet 100 punktów.