Zamknij

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej polityce prywatności.

Treść zadania

hahaha

jaką role pełnią w Makbecie czarownice ?

Zadanie jest zamknięte. Autor zadania wybrał już najlepsze rozwiązanie lub straciło ono ważność.

Najlepsze rozwiązanie

  • 1 0

    To postacie, pełnoprawne bohaterki dramatu; czarownice mogą być uważane za symbol zła drzemiący w Makbecie lub uosobienie zła istniejącego na świecie; czarownice przepowiadają przyszłość.

Rozwiązania

  • userphoto

    ostaram się odpowiedzieć na pytanie, jaki był powód wprowadzenia tych niesamowitych postaci do literatury oraz jakie funkcje one spełniały w różnych utworach literackich.

    Ciekawość, respekt, strach przed światem zjaw, duchów i upiorów od wieków towarzyszyły ludziom. Z gośćmi z zaświatów spotykamy się niemal we wszystkich religiach, kulturach i epokach.
    Powszechna wiara w istnienie duszy w znaczący sposób wpłynęła na literaturę. Ludowe podania, mity i legendy inspirowały wielu pisarzy i poetów. Prawdziwa ekspansja krainy zmarłych nastąpiła w epoce romantyzmu. Tajemniczość tego świata będąca zarazem odzwierciedleniem ukrytych lęków człowieka była prawdziwym natchnieniem dla prekursorów tej epoki. Literatura wykreowała pokaźny bestiariusz istot fantastycznych. Począwszy od wodników i rusałek poprzez zmory i strzygi na wampirach i zombi kończąc. Artyści przedstawiali je w różnych postaciach. Zarówno jako straszne, ociekające krwią monstra, jak i anielsko piękne istoty, które z różnych przyczyn nawiedzają żyjących. Niektóre nie mogą znaleźć spokoju w grobie, inne przybyły pomóc ludziom lub zemścić się na oprawcy. Jeszcze inne mają wpływ na przyszłość bohaterów.

    Taką funkcję pełnią wiedźmy, w „Makbecie” Williama Szekspira. Są to trzy upiorne, wychudzone kobiety z brodami.
    Makbet spotyka je dwukrotnie. Najpierw ukazują mu wizję czekającej go przyszłości, w której to zasiądzie na tronie Szkocji. Później uspokajają bohatera, który boi się odpowiedzialności za zbrodnie. Pomyślna w jego mniemaniu przepowiednia utwierdza go w przekonaniu o własnej potędze i niezniszczalności. Myślę, że Makbet chciał przekonać swoje sumienie o tym, że nie decyduje o własnym losie i jest jedynie marionetką w rękach wyższych sił. Wiara w przeznaczenie uwolniła go od odpowiedzialności za podjęte decyzje. Stała się wygodnym usprawiedliwieniem.
    Nie ulega wątpliwości, że wiedźmy w znaczący sposób wpłynęły na losy ambitnego rycerza. Stał się mordercą i tyranem. Wystarczyło, że fragment przepowiedni się spełnił, a Makbet bezgranicznie im zaufał. Wieszczki rozbudziły w bohaterze skryte marzenia. Sądzę, że są symbolem zła drzemiącego w głębi każdego człowieka..
    Jeden ze znawców Szekspira – Jarosław Komorowski przytacza romantyczny pogląd na funkcję wiedźm w „Makbecie”. „Romantycy zafascynowani niesamowitością tworów poetyckiej wyobraźni, trafnie uznawali samodzielny byt tych nadnaturalnych osób dramatu. W autonomicznej rzeczywistości tragedii Czarownice są bowiem postaciami realnie istniejącymi i działającymi.”
    Szekspir nazywa je Siostrami Rządzącymi Losem, co nasuwa na myśl skojarzenia z mitologicznymi Parkami przędącymi nić ludzkiego żywota. Komorowski przypomina czasy, w których tworzył Szekspir. W tych latach wzrosło prześladowanie kobiet, które rzekomo zaprzedały się diabłu. Uważano, że za ich pośrednictwem szatan może przepowiadać przyszłość, czasami nawet zgodną z prawdą, ale robi to w celu omamienia i zgubienia człowieka. I tak stało się w przypadku Makbeta, który uwierzył w sensacyjne wróżby, co doprowadziło go do porażki.


    Kolejnym utworem, który posłuży mi do omówienia funkcji postaci fantastycznych w literaturze są „Lilie” A. Mickiewicza. W balladzie tej poznajemy mrożącą krew w żyłach historię mężobójczyni, która została ukarana za swoją zbrodnię.
    Grzebiąc swoją ofiarę, Pani nakazuje liliom „rosnąć głęboko”, słowa jej pieśni sprawiają wrażenie rzucanego zaklęcia, i diabolicznego charakteru. Podobnie jak Makbeta nęka ją strach i widać u niej pierwsze objawy szaleństwa. Alina Witkowska w książce pt. „Literatura romantyzmu” w rozdziale poświeconym A. Mickiewiczowi stwierdza, że „ta właśnie ballada, podejmuje problematykę moralną winy i kary, sumienia, odpowiedzialności za czyny. Wraz z tą balladą wkracza się w sferę zbliżenia między etyką a fantastyką. Świat nadziemski nie tylko ingeruje w sprawy ziemskie – on je zarazem osądza, wprowadza ład w zachwiany porządek ludzki. Dlatego balladowe zaświaty, obejmujące również sferę natury, nie są jedynie tajemnicze, nieprzeniknione, ale są i groźne. Fascynują i przejmują trwogą.”
    A. Witkowska zauważa, że Mickiewicz wiarę w tajemniczą więź świata realnego i metafizycznego uczynił nie tylko kamieniem węgielnym fantastyki ballad, ale również potraktował je jako credo światopoglądowe romantyka.
    Duch zamordowanego męża występuje w funkcji sędziego i egzekutora kary. Upiór poza swoją własną zemstą wymierza sprawiedliwość za złamanie praw natury. Zbrodniarka, odprawiając szatański rytuał nad grobem swojej ofiary, splugawiła znaczenie białych lilii w przyrodzie – symbolu cnoty, niewinności i czystości. Zasiewając je na grobie zamordowanego, pogwałciła pradawną symbolikę. Morderczyni musi zapłacić nie tylko za zabicie małżonka, ale i nieokazanie czci dla świata metafizycznego, dlatego kara, jaka na nią spadła, była bardzo surowa.

    Mickiewicz wykorzystywał postacie świata nadnaturalnego także w celach moralizatorskich i dydaktycznych. Jako przykładem posłużę się II częścią „Dziadów”. Eligiusz Szymanis we wstępie do „Dziadów” stwierdza, że główną funkcją pojawiania się duchów w trakcie obrzędu jest poszukiwanie przez nich pomocy, ponieważ z powodu popełnionych grzechów muszą błąkać się po świecie, nie mogą dostąpić bram nieba. Chcą także przestrzec innych przed błędami, jakie można popełnić. Żyjący szli wiec po przestrogę, duchy przychodziły po pomoc.
    Alina Witkowska w „Literaturze romantyzmu” uważa, że zjawy pojawiające się podczas obrzędu Dziadów czują silną więź z żywymi, ponieważ były mieszkańcami tej samej wioski, co zgromadzeni wieśniacy. Powołana do istnienia mocą magicznego obrzędu nadzmysłowa rzeczywistość Dziadów podporządkowana jest prawom moralnym obowiązującym człowieka jako reprezentanta rodzaju oraz człowieka jako członka społeczności. Stąd na obrzędzie pojawiają się. duchy lekkie JÓZIA I RÓZI??, które nie mogą pójść do nieba, ponieważ pędziły życie pełne zabawy, przyjemności i

Podobne materiały

Przydatność 70% Inkwizycja - polowanie na czarownice.

Herezje są tak stare jak niemal sam Kościół. W Biblii , heretyk jawi się jako „błądzący brat” ,którego, w duchu Przykazania miłości należy upominać. Największym wymiarem kary była ekskomunika. Lecz nawet tą karę stosowano jedynie w ostateczności... Do czasu... Po upadku Cesarstwa Rzymskiego chrześcijaństwo stało się religią panującą w Europie. Mimo to wiele...

Przydatność 90% Inkwizycja i czarownice

Płonące stosy, krew, cierpienie, utrata dobrego imienia i majątku - oto co dziś kojarzy nam się z inkwizycją. A miało być całkiem inaczej. U jej podstaw leżały ścisłe reguły, mające służyć ochronie religii i jedności Kościoła, zapewniając przy tym miłosierne i jak najbardziej sprawiedliwe sądy. Każdy z nas wyniósł ze swojego dzieciństwa własny obraz czarownicy czy...

Przydatność 60% Czy krasnoludki, wróżki i czarownice istnieją naprawdę?

Czy krasnoludki, wróżki i czarownice istnieją naprawdę? Choć dużo ludzi wierzy w ich istnienie, to jednak zdarzają się sytuacje bardzo zaskakujące i wtedy możemy mówić, bądź myśleć o ich istnieniu. Krasnoludki, wróżki i czarownice towarzyszą nam od wczesnego dzieciństwa. Spotykamy je w literaturze, m.in. "Sierotce Marysi i krasnoludkach" , "Królewnie Śnieżce" oraz w...

Przydatność 70% Rola przeznaczenia w "Makbecie".

W tragedii antycznej bohaterowie dramatu byli w specyficznej sytyłacji egzystencjalnej. Ich los był z góry określony, próby uniknięcia przeznaczenia były skazane na klęskę. Motyw fatum jest trochę inaczej pokierowany w Makbecie. Przepowiednie wiedźm sprawdzają się. Makbet zostaje królem, potomek Banka uchodzi z życiem, nawet okoliczności śmierci głównego bohatera są...

Przydatność 65% Charakterystyka bohaterów w "Makbecie".

1. Geneza „Makbeta”. - źródłem Makbet były „Kroniki Anglii, Szkocji i Irlandii”. Wydane w 1577r. Szekspir zaczerpnął z nich historię Makbeta oraz opis zamordowania króla Duffa przez dowódcę zamku Forres. Premiera sztuki odbyła się w 1606r. W 1603r. tron angielski obejmuje Jakub I wywodzący się z rodu Stuartów. Szekspir pisząc sztukę wspomina w niej o Banku, który...

Dodaj zadanie

Zobacz więcej opcji

Pierwszy raz?

Zapoznaj się z krótkim opisem jak sprawnie zdobywać punkty, sprawdź ile kosztuje dodanie zadania, itp. Zapoznaj się z możliwościami serwisu Zaliczaj.

Zaproś swoich znajomych

Zaproś swoich znajomych do serwisu. Im więcej osób zaprosić, tym więcej zdobędziesz punktów. Zarób nawet 100 punktów.